Mere layi kavita likhna sirf mallam lagan da kam karda hai. Desh daraz ton door baitheya hoya main kade kade apne bachpan aur jawani diyan yaadan vich phas ke rah janda han. Umar vadan nal nal apni zuban punjabi de nal piyar vee bahut vad gaya hai.
Gum es cheez da zaroor hai kee main hun punjabi vich nahin likh raya.
Par punjabi zuban de jaankaran vaste [jinna noon angrezi vee aaundi hai]mere eh thode jey harf samjhney mushkal nayee lagan gay. Fer bhi koshish karanga kee punjabi vich likh sakan.
Meriyan apni bhenan ney kayi vari keya ki TU JO VEE LIKH RIYAN HAI - OH SAMBHAL KE RAKH. Par ey kam main nahin kar sakya. Blog de bahaney ghato ghat hun ey apne aap hee sambheya jayega. Pata nahin ey kise de kam vee ayega. Main tan apni mallam karda ravanga.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment